Oferujemy indywidualne rozwiązania ubezpieczeniowe w ramach Secufarm®

14 grudnia 2020

Wesołych Świąt!

Szanowni Państwo,

z okazji nadchodzących Świąt Bożego Narodzenia życzymy Państwu chwil wypełnionych radością i miłością, niosących spokój i odpoczynek w tym wyjątkowym czasie.

Życzymy, aby troska i wysiłek, które codziennie wkładacie Państwo w prace wykonywane w swojej działalności zaowocowały obfitymi plonami w nadchodzącym 2021 roku.

Pracownicy VH Polska

Porażenie korzeni rzepaku przez śmietkę kapuścianą, widoczne żerujące larwy szkodnika

09 grudnia 2020

Choroby, szkodniki, problemy w oziminach

Przeprowadzony na przełomie października i listopada monitoring jesienny miał na celu ocenę plantacji zbóż ozimych oraz rzepaku ozimego. Rzeczoznawcy podczas lustracji losowo wybranych upraw sprawdzali podstawowe parametry roślin. Ocenie podlegała przede wszystkim obsada roślin, kondycja zdrowotna, faza rozwojowa a także wykształcenie systemu korzeniowego. Dodatkowo, w przypadku stwierdzenia wystąpienia chorób lub szkodników, określali stopień porażenia plantacji, a co za tym idzie, wpływ uszkodzeń na zdolność do regeneracji i prawidłowe przezimowanie.

W trakcie monitoringu dały się zaobserwować różnego rodzaju problemy związane z uprawą. Począwszy od porażenia chorobami, przez niską obsadę, a skończywszy na żerowaniu szkodników i dzikiej zwierzyny. Sprzymierzeńcem występowania chorób były warunki pogodowe panujące bezpośrednio po zasiewach. Ciepła i deszczowa końcówka października oraz pierwsza dekada listopada sprzyjały występowaniu wysokiej presji szkodników.

Podczas jesiennych oględzin, na terenie całej Polski odnotowano objawy żerowania śmietki kapuścianej. Co istotne, w początkowych fazach rozwojowych rzepak ozimy jest chroniony przez zaprawy nasienne, które działają, aż do momentu wykształcenia przez roślinę trzeciego liścia. Po tym czasie, gdy już wylęgną się larwy, rolnicy nie mają możliwości zwalczania szkodnika. Jedyne co pozostaje, to odpowiednie zadbanie o kondycję plantacji i wzmacnianie roślin, by jak najlepiej regenerowały uszkodzenia. Larwy śmietki kapuścianej, drążąc korytarze w korzeniach rzepaku, przyczyniają się do osłabienia całych roślin. Na zdjęciu widać wyraźnie miejsca uszkodzeń oraz larwy szkodnika.

W okresie jesiennym takie uszkodzenia nie spowodują obumarcia roślin, mogą jednak przyczynić się do problemów podczas startu wiosennej wegetacji. Plantacje, które zostały zaatakowane przez szkodnika mogą nie poradzić sobie podczas zimy, są mniej odporne na przymrozki wiosenne oraz stanowią łatwy cel dla wszelkiego rodzaju innych patogenów.

Tam, gdzie części rośliny są słabsze lub przebarwione, możemy dostrzec miejsca żerowania śmietki kapuścianej. Spowodowane jest to tym, że system korzeniowy nie pobiera dostatecznie dużej ilości składników odżywczych i wody.

Ocieplający się klimat oraz coraz większa presja szkodników, przy jednoczesnym ograniczaniu stosowania substancji czynnych, może doprowadzić do narastania problemów w uprawie rzepaku ozimego.

Kolejnym zagrożeniem dla plantacji rzepaku ozimego był pierwotniak Plasmodiophora brassicae, który wywołuje kiłę kapusty. Zaobserwowane porażenie kiłą podczas monitoringu jesiennego było sporadyczne, ale nie można zapominać o tej chorobie, szczególnie podczas mokrej i ciepłej jesieni. Objawami porażenia są fioletowe przebarwienia liści, które bywają mylone z symptomami niedoboru  fosforu. Kiła kapusty wywołuje silne uszkodzenia systemu korzeniowego, co można zobaczyć na zdjęciach. System korzeniowy zostaje zdeformowany, nadmiernie się rozrasta oraz wybrzusza.

Takie zmiany powodują zakłócenia w pobieraniu składników pokarmowych i wody przez roślinę, co prowadzi do więdnięcia lub nawet obumarcia roślin.

Innym problemem, z którym musieli się zmierzyć rolnicy tej jesienni były zbyt intensywne opady deszczu bezpośrednio po zasiewach. Szczególnie dotknięte regiony znajdowały się w południowej części Polski, w województwach Dolnośląskim i Opolskim. Nadmierna ilość opadów deszczu spowodowała miejscowe wymoknięcia roślin, zamulenia nasion lub powstanie zastoisk wodnych, które uniemożliwiały wzrost i rozwój plantacji. W takich przypadkach, do określenia obszaru gdzie uprawa miała niską obsadę lub rośliny w ogóle nie wzeszły, niezbędne okazały się drony. Wykonane zdjęcia lotnicze w szybki i prosty sposób pozwoliły na wytyczenie problemowego obszaru pola.

Po dość trudnym, ale udanym sezonie żniwnym, okres zasiewów również przysporzył rolnikom kilku problemów. Ciepłe i deszczowe miesiące jesieni okazały się komfortowymi dla rozwoju i presji groźnych chorób i szkodników. Dodatkowo, chemiczna ochrona lub zwalczanie patogenów staje się coraz bardziej problematyczne ze względu na wprowadzane restrykcje w stosowaniu substancji czynnych. Jednakże rolnicy, jak co roku, przeprowadzili niezbędne zabiegi agrotechniczne, by na wiosnę plantacje miały jak najlepszy start w kolejny sezon wegetacyjny.

Ocena systemu korzeniowego oraz określenie średnicy szyjki korzeniowej w rzepaku ozimym

01 grudnia 2020

Stan upraw ozimych. Wyniki monitoringu

Od końca października do drugiej połowy listopada prowadziliśmy monitoring stanu ubezpieczonych plantacji. Działania te miały na celu określenie czy ubezpieczone uprawy osiągnęły prawidłowe parametry i tym samym czy umowa ubezpieczenia została zawarta prawidłowo. Oceniane były zarówno plantacje rzepaku jak i zbóż.

Dużą pomocą w procesie monitoringu było wykorzystanie dronów, które umożliwiają szybkie wskazanie obszarów szczególnie problematycznych na danym polu np.: z niską obsadą utrudnionym wschodem, zastoiskami wodnymi czy zniszczone przez dziką zwierzynę.

Metodyka monitoringu zakładała sprawdzenie kilku podstawowych parametrów plantacji. Oceniana jest obsada roślin, stopień porażenia przez choroby lub szkodniki oraz ilość w pełni wykształconych liści, co związane jest z odpowiednią fazą rozwojową. Dodatkowo w uprawie rzepaku ozimego, ocenie podlegała średnica szyjki korzeniowej i wyniesienie stożka wzrostu nad powierzchnię gleby. W trakcie monitoringu weryfikowane były  parametry które powinny być spełnione dla ubezpieczanych plantacji:

– Dla zbóż ozimych – obsada od 150 roślin/m2, faza rozwojowa od 12 BBCH (faza 2 liści), dokładne wartości są zależne od gatunku uprawy,

  • – Dla rzepaku ozimego – obsada od 23 roślin/m2, faza rozwojowa od 15 BBCH (faza 5 liścia) dokładne wartości zależą od odmiany.
  • Stan upraw rzepaku ozimego
  • Stan upraw ozimych we wszystkich regionach kraju można określić jako dobry lub bardzo dobry. Większość upraw zostało zasianych w odpowiednim terminie agrotechnicznym, warunki do wschodów roślin ze względu na ilość opadów były bardzo dobre, dzięki czemu uprawy mają optymalną obsadę oraz są w dobrej kondycji zdrowotnej przed zimowym spoczynkiem.Ciepły i deszczowy październik oraz listopad przyczyniły się do zwiększenia presji patogenów, ale na plantacjach nie zaobserwowano znaczących objawów rozwoju chorób lub szkodników. W rejonach, gdzie występowały intensywniejsze lub długotrwałe opady, uprawy miały trudności ze wschodami, dlatego też w sporadycznych przypadkach wyłączono pola lub części pól z ubezpieczenia z uwagi na braki w obsadzie lub niedostateczny rozwój roślin. W całej Polsce zauważono objawy żerowania śmietki kapuścianej, w większości przypadków w stopniu niezagrażającym dobremu przezimowaniu. Fazy rozwojowe w poszczególnych regionach były optymalne i w pełni spełniały parametry kwalifikacyjne, tylko w niewielu przypadkach stadium rozwoju uniemożliwiało zakwalifikowanie planacji do ubezpieczenia. Pośród przyczyn braku możliwości włączenia plantacji do ubezpieczenia były: technologia siewu obejmująca zbyt głęboki siew a także zastoiska wody będące skutkiem wysokiej ilości opadów występujących na danym obszarze.Należy zauważyć, że w całym kraju zadbano o regulację wzrostu roślin rzepaku, w niektórych przypadkach zabieg przeprowadzano dwukrotnie. Dzięki temu rolnikom udało się zapobiec nadmiernemu przerośnięciu rzepaku, a rośliny osiągnęły komfortowe warunki do przetrwania przez nadchodzącą zimę.Systemy korzeniowe nie budziły obaw, w większości przypadków rośliny wykształciły mocny, palowy system korzeniowy, co gwarantuje dobry start podczas wiosennej wegetacji. Poza optymalnymi parametrami, plantacje rzepaku są dostatecznie dobrze odżywione, braki boru czy potasu zdarzały się sporadycznie, a to dodatkowo przyczynia się do zabezpieczenia tych roślin przed zimą.
  • Stan upraw zbóż ozimych

    Zasiewy zbóż ozimych na przeważającej powierzchni Polski odbywały się w optymalnych terminach agrotechnicznych, przez co plantacje osiągnęły prawidłowe parametry do przezimowania. Nawet najbardziej wrażliwy jęczmień ozimy spełnił w tym roku oczekiwane parametry. W przypadku pszenicy zaobserwowano regionalne opóźnienia wysiewu, spowodowane przebiegiem pogody oraz trwającymi do końca listopada zbiorami kukurydzy na ziarno oraz buraków cukrowych. W przeważającej części lustrowanych upraw pszenice osiągnęły jednak fazę szpilkowania albo krzewienia i takie plantacje kwalifikowano do ubezpieczenia.

    Czekamy na wiosnę…

    Można stwierdzić, iż w przypadku większości ubezpieczonych upraw parametry zostały spełnione i jedynie niefortunny zbieg warunków pogodowych zimą może skutkować powstaniem szkód z ryzyka ujemnych skutków przezimowania, a na dokładną ocenę uszkodzeń roślin po zimie przyjdzie nam poczekać do momentu rozpoczęcia wiosennej wegetacji.

Dzięki plikom cookies (tzw. ciasteczkom) zagwarantujemy Państwu najlepszy odbiór naszej strony. Ciasteczka umożliwiają takie funkcje, jak interakcje z mediami społecznościowymi, uzyskanie spersonalizowanych informacji i dokonanie spersonalizowanych analiz. W celu aktywacji tylko niezbędnych ciasteczek proszę kliknąć na „zaakceptuj niezbędne pliki cookies” lub proszę przejść do „ustawienia plików cookies”. Zgodę można w każdej chwili odwołać klikając na „ustawienia plików cookies”.

Proszę zapoznać się również z naszym oświadczeniem o ochronie danych.

Ustawienia plików cookies